เป็นเกียรติเกินพอ

คงเป็นที่ฟ้าเบื้องบน เป็นคนขีดโชคชะตา

สั่งฉันและเธอให้มา ให้ฉันได้มีโอกาส

ลิ้มรสในความชื่นบาน ให้เรามีกัน มีวันเวลาที่ดี

เป็นคนพรากเราเช่นกัน ให้เวลาเพียงเเค่นั้น

กลับต้องเสียเธอไป ฉันรู้ว่าไม่มีหวังจะเหนียวและรั้งเธอไว้ข้างกาย แต่รุ้ใช่ไหมว่าฉันไม่เคยเสียใจ

แค่เธอรักฉันที่ผ่านมาก็เป็นเกียรติเกินพอ

ไม่ขออะไรมากมายแค่ได้รักเธอ

แค่มีเวลาช่วงหนึ่งที่สมบูรณ์ที่มีเธอ

ชีวิตของฉันก็คุ้มกว่าคนมากมาย

แค่เพียงได้พบได้เจอเธอ นั้นก็ดีเกินพอ

จากนี้ฉันจะไม่ร้อง จะไม่ขออะไร

ถึงเราจะต้องจากกัน ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด

แต่รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่เคยเสียใจ..ที่ได้รักเธอ…

บางทีความรักก้เข้ามาแล้วก้อจากไป แต่ที่สำคานแล้วคนนั้นที่เรารักเขาสำคันมากแค่ไหน 

บางทีมันอาจเปนความโชคดีก้อด้ายที่ด้ายพบเจอกับเค้า 

เค้า้คนที่ทำห้ายเราร้องไห้ มีความสุข ไปพร้อมๆกัน แต่สุดแล้วที่ผ่านมาก้เป็น

เกียติเกินพอ